تهران، خ شهید بهشتی، بعد از تقاطع سهروردی، جنب ایستگاه مترو سهروردی، پ 172 واحد 1
سُلفِژ (به فرانسوی: solfège) یا سرایش، در موسیقی، تکنیکی آموزشی برای آموزش نواک و آوازخوانی است که در آن هر نُتِ میزان با سیلاب خاصی که سیلابُ سُلفژ (یا سُلافاسیلاب) نامیده میشود، خوانده میشوند. هفت سیلاب که عملاً استفاده میشوند عبارتاند از: دو، رِ، می، فا، سُل، لا، سی (یا تی).
برای سلفژ تعاریف متعددی بیان میشود. سلفژ را میتوان خواندن مجموعهای از نتها بهصورت پیدرپی و پشتسرهم و با رعایت قوانین نتها و سکوتها معرفی کرد. پایهٔ یادگیری سلفژ دانستن ارزش زمانیِ هر نت است و در کنار این باید ارزش زمانیِ هر سکوت را نیز بدانیم.
تنبور سازیست کهن و موسیقیدان بزرگ فارابی، تئوری موسیقی آن دوران را بر اساس این ساز تشریح کرده است. تنبور در نواحی شمال شرقی، شرق و جنوب شرقی ایران با نام دوتار شناخته میشود و در نواحی غربی کشور بین مردمان آیین یارسان با نام تنبور. بسیاری از صصاحبنظران برآنند که ریشه اکثر سازهای زهی […]
ساز هنگ ،هندپن ،پنتام یا هنگدرام، نوعی ساز کوبهای در طبقهٔ خودصداها است، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ توسط یک خانم و آقای آلمانی به نام های فلیکس رونِر و سابینا شِرر در شهر برن در کشور سوئیس ساخته شد. سازندگان نامِ «هنگ» را برای این ساز انتخاب کردهاند و نسبت به استفاده از اسم «هنگدرام» در زبان انگلیسی ابراز نارضایتی کردهاند اما […]
تار را در حال حاضر میتوان مهمترین ساز ملی ایرانی دانست در حالیکه شاید قدمت این ساز از باقی سازهای ملی دیگر نیز کمتر است اما به واسطه تکامل این ساز در حدود 200 سال اخیر و بالاخص استاد سازگر بی همتا و یگانه یحیی، این ساز در موسیقی ایرانی جایگاهی ویژه و منحصر به […]
علاقهمندان عزیز میتوانند جهت کسب اطلاعات بیشتر، بصورت حضوری و غیرحضوری با ما در ارتباط باشند
دیدگاهتان را بنویسید