تنبور سازیست کهن و موسیقیدان بزرگ فارابی، تئوری موسیقی آن دوران را بر اساس این ساز تشریح کرده است. تنبور در نواحی شمال شرقی، شرق و جنوب شرقی ایران با نام دوتار شناخته میشود و در نواحی غربی کشور بین مردمان آیین یارسان با نام تنبور. بسیاری از صصاحبنظران برآنند که ریشه اکثر سازهای زهی زخمه ای تنبور بوده است. تنبور میان یارسانان سازیست مقدس چرا که راوی تاریخ، گفتار، داستانها و شرح حال و آیین بزرگان این قوم بوده است و به مجموعه این روایتها مقام گویند. وسعت صوتی این ساز حدود یک و نیم اکتاو است و تنها حاوی پرده و نیم پرده است، لذا توانایی اجرای موسیقی ردیف-دستگاهی را ندارد اما نوای این ساز آنچنان عمیق است که گویی پیوند دهنده عمیقترین حالات انسانی با عمیقترین وقایع تاریخ است، زنده است و پویا. تکنیکهای نوازندگی این ساز منحصر بفرد و از نظر بصری بسیار زیباست، گویی انگشتان نوازنده نیز در سماع است و رقص و برآمده از طبیعت پاک.
از بزرگان این ساز میتوان به اساتیدی چون نورعلی الهی، سیدامرالله شاه ابراهیمی، سیدخلیل عالی نژاد و علی اکبرمرادی اشاره کرد.
سه تار سازیست ایرانی و اصیل و قدیمی که شاید تغییر شکل یافته ساز کهن و تاریخی تنبور است طوری که از ابعاد کوچکتری نسبت به تنبور برخوردار است ، وسعت و امکانات صوتی این ساز به تار نزدیک شده است ولی تکنیک های نوازندگی آن منحصر به فرد میباشد. امروزه اکثر جامعه موسیقی سه […]
موسیقی کودکان سبکی از موسیقی است با سازبندی خاص و ملودیهای ساده و شیرین که توسط آهنگسازان بزرگسال برای کودکان ساخته میشود و مخاطبانی تا سطح نوجوانان را در بر میگیرد. هدف اصلی از ساخت موسیقی برای کودکان، تفریحی و آموزشی است که در تعلیم و تربیت کودک برای: رفتار، آگاهسازی، یادگیری، مهارتها، بازیها، رقص و آشنایی با فرهنگ بومی نقش مهمی ایفا میکند.
سُلفِژ (به فرانسوی: solfège) یا سرایش، در موسیقی، تکنیکی آموزشی برای آموزش نواک و آوازخوانی است که در آن هر نُتِ میزان با سیلاب خاصی که سیلابُ سُلفژ (یا سُلافاسیلاب) نامیده میشود، خوانده میشوند. هفت سیلاب که عملاً استفاده میشوند عبارتاند از: دو، رِ، می، فا، سُل، لا، سی (یا تی). برای سلفژ تعاریف متعددی بیان میشود. سلفژ را میتوان خواندن مجموعهای از نتها […]
علاقهمندان عزیز میتوانند جهت کسب اطلاعات بیشتر، بصورت حضوری و غیرحضوری با ما در ارتباط باشند
دیدگاهتان را بنویسید