دَف، یکی از سازهای کوبهای در موسیقی ایرانی است که شامل حلقهای چوبی است که به آن حلقههای فلزی (معمولا با ترتیب ۱-۱-۲) آویخته شده و پوست نازکی از جنس پلاستیک یا چرم و پوست حیوانات بر حلقه چوبی کشیدهاند و آن با ضربههای انگشت و کف دست مینوازند. این ساز از سازهای ضربی (کوبهای) ایرانی شبیه به دایره و بندیر است. دف از دایره بزرگتر و بمتر و از بندیر کوچکتر و تیزتر است. ساز دف در تولیدیها با ۳ اندازه دو چهارم – سه چهارم – چهار چهارم ساخته میشود.
ساز هنگ ،هندپن ،پنتام یا هنگدرام، نوعی ساز کوبهای در طبقهٔ خودصداها است، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ توسط یک خانم و آقای آلمانی به نام های فلیکس رونِر و سابینا شِرر در شهر برن در کشور سوئیس ساخته شد. سازندگان نامِ «هنگ» را برای این ساز انتخاب کردهاند و نسبت به استفاده از اسم «هنگدرام» در زبان انگلیسی ابراز نارضایتی کردهاند اما […]
آواز یا نغمه اصطلاحی است در موسیقی سنتی ایرانی که برای توصیف مجموعهای از گوشهها به کار میرود که معمولاً در کنار هم و مستقل از یک دستگاه اجرا میشوند. آوازهایی که معمولاً در ردیف موسیقی ایرانی نام برده میشوند عبارتند از آواز ابوعطا، آواز دشتی، آواز افشاری، آواز بیات ترک، و آواز اصفهان (یا […]
تمبک سازی کوبه ای و از سازهای اصیل ایرانی است. به طور معمول تمبک از چوب درخت گردو ساخته میشود اما بسیاری از سازندگان معاصر از چوبهای دیگری نیز بهره میگیرند. ساختار اصلی تمبک دارای سه قسمت دهانه، بدنه و نفیر است. روی دهانه پوست عمل آوری شده چهارپایان و معمولا بز و گوسفند کشیده […]
علاقهمندان عزیز میتوانند جهت کسب اطلاعات بیشتر، بصورت حضوری و غیرحضوری با ما در ارتباط باشند
دیدگاهتان را بنویسید