بشنو از نی چون حکایت میکند از جدایی ها شکایت میکند
کز نیستان تا مرا ببریده اند در نفیرم مرد و زن نالیده اند
آری، ساز نی با فرهنگ و ادبیات و جغرافیای ایران آنچنان درآمیخته است که نمیتوان آنها را از یکدیگر جدا پنداشت، نی همواره حکایتگر احوال درونی ایرانیان بوده است، از خطه گیلان و دیلمان تا بختیاری و لر، از خلوت چوپانان در طبیعت تا خلوت عرفا در خانقاه. نی دارای صدایی گرم، محزون و آنچنان عمیق است که هر شنونده ای را غرق در عالم وحدت میکندو بی دلیل نیست که مولانا اثر شگرف خود مثنوی معنوی را با این ساز آغاز میکند.
از بزرگان این ساز میتوان به اساتیدی چون نایب اسدالله و حسن کسایی اشاره کرد.
سُلفِژ (به فرانسوی: solfège) یا سرایش، در موسیقی، تکنیکی آموزشی برای آموزش نواک و آوازخوانی است که در آن هر نُتِ میزان با سیلاب خاصی که سیلابُ سُلفژ (یا سُلافاسیلاب) نامیده میشود، خوانده میشوند. هفت سیلاب که عملاً استفاده میشوند عبارتاند از: دو، رِ، می، فا، سُل، لا، سی (یا تی). برای سلفژ تعاریف متعددی بیان میشود. سلفژ را میتوان خواندن مجموعهای از نتها […]
تنبور سازیست کهن و موسیقیدان بزرگ فارابی، تئوری موسیقی آن دوران را بر اساس این ساز تشریح کرده است. تنبور در نواحی شمال شرقی، شرق و جنوب شرقی ایران با نام دوتار شناخته میشود و در نواحی غربی کشور بین مردمان آیین یارسان با نام تنبور. بسیاری از صصاحبنظران برآنند که ریشه اکثر سازهای زهی […]
تمبک سازی کوبه ای و از سازهای اصیل ایرانی است. به طور معمول تمبک از چوب درخت گردو ساخته میشود اما بسیاری از سازندگان معاصر از چوبهای دیگری نیز بهره میگیرند. ساختار اصلی تمبک دارای سه قسمت دهانه، بدنه و نفیر است. روی دهانه پوست عمل آوری شده چهارپایان و معمولا بز و گوسفند کشیده […]
علاقهمندان عزیز میتوانند جهت کسب اطلاعات بیشتر، بصورت حضوری و غیرحضوری با ما در ارتباط باشند
دیدگاهتان را بنویسید